در روز بدر كشته شدند ، بنا به اتفاق راويان سى و پنج تن بودند به جز كسانى كه دربارهء قاتل آنها اختلاف شده و يا كسانى كه على ( ع ) در كشتن آنها شركت داشته است . برخى مورخان نيز گفته‌اند : على در آن روز سى و شش تن را از پا درآورد . دكتر محمد حسين هيكل در كتاب خود موسوم به حيات محمد ، واقعهء بدر را ياد كرده ، اما در مورد على ( ع ) بيش از اين نگفته است كه حمزه ، شيبه را ، و على ، وليد را مهلت نداد و همين كه آن دو را كشتند به كمك عبيده شتافتند . وى مطابق اين قول شيبه را هم نبرد حمزه قرار داده حال آن كه گفته‌اند عتبه با وى مصاف داده است . همچنين وى گفته است : « حمزه و على و دلاوران مسلمان در تنور جنگ گام نهادند . هر يك خود را فراموش كرده و كم‌شمارى ياران خود و بسيارى دشمنانشان را از ياد برده بودند . گرد و غبار به هوا خاست و مرگ بر فراز سر قريشيان پرپر مىزد . مسلمانان با ايمان خويش بر نيروى خود مىافزودند و خداوند آنان را با فرشتگان كمك مىكرد . آنها مسلمانان را مژده مىدادند و بر استوارى و ايمانشان مىافزودند تا آنجا كه اگر يكى از آنها دست خويش بالا مىبرد چنان بود كه گويى نيروى خدا آن را به حركت درمىآورد . » دكتر هيكل همچنين گويد : « هر كدام از مسلمانان جان خويش را از نفخهء خداوند در آكنده بود . اگر اين نفخه كه نيروى معنوى را دو چندان نيروى مادى ساخته بود ، در كار نبود نه آن كه مىكشت و نه آن كه اسير مىگرفت هيچ يك بر انجام چنين كارهايى قادر نبودند . » چنان كه مىبينيد دكتر هيكل ، در اين واقعه على را از ديگران متمايز نمىكند . اگر در جايى مىگويد : على ، وليد را كشت در جاى ديگرى هم مىگويد : سعد بن معاذ ، ابو جهل را از پا درآورد . اگر گفته است : على در تنور كارزار گام نهاد ، در جاى ديگرى هم گفته است : دلاوران مسلمان در اين كار با وى همگام بوده‌اند . او سخنى نگفته است تا بدان على را بر آنها امتياز بخشد . ( بنا به گفته دكتر هيكل ) آنها همه خود را فراموش كرده بودند و چنان بود كه اگر يكى از آنها دست خويش را حركت مىداد ، نيروى خداوند آن را به حركت وامىداشت . هر يك از آنها جان خويش را از نفخهء امر اللّهى پر كرده بود و اگر دست خود را حركت مىداد گويى خداوند آن را به حركت وامىداشت . واقعا اگر اين چنين بوده پس چرا دكتر هيكل او را از برخى اصحاب كه فقط يك تن را كشته ، برتر قرار نداده است حال آن كه او نيز خود و كم شمارى يارانش و پرشمارى دشمن را فراموش كرده و جان خود را از آن نفحه الهى در آكنده بود و گويى نيروى خداوند دست او را حركت مىداد و اين نيرو دو چندان نيروى مادى بود . ملائكه وى را نويد دادند و بر استوارى و ايمان او افزودند . مسلمانان به يارى او و قتال وى به خاطر كم‌شمارى ياران خود و پرشمارى ياران دشمن ، به او نيازمند بودند . دكتر هيكل دربارهء برخى از آنها گفته است : همانند او در فرشتگان مثل ميكائيل و در پيغمبران همچون ابراهيم و عيسى است و دربارهء يكى ديگر از اصحاب گفته است : همانند او در فرشتگان جبرئيل است و در پيغمبران كسانى همچون نوح و موسى .